Home

ميانکنشهای داخل ماکرومولکول : قويترين ميانکنشهای داخل ماکرومولکولهای حياتی ميانکنشهای کووالان می باشند . اين گروه از پيوندها به واسطه به اشتراک گذاشتن الکترونها ، سبب تکميل شدن ظرفيت الکترونی مدار خارجی می شوند . انرژی متوسط پيوندهای کووالانسی در حدود 100 كيلو كالري بر مول می باشد .

اين نوع پيوند در اتصال مونومرهای تشکيل دهنده زنجيره پلی پپتيدی (اسيدهای آمينه ) ، مونومرهای سازنده اسيدهای نوکلئيک (نوکلئوتيدها) و مونومرهای سازنده پلی ساکاريدها نقش دارد . اين نوع پيوند همچنين در بوجود آوردن پل دی سولفيد سهيم است . ميانکنش نسبتاّ قوی ديگر ، پيوند الکتروستاتيک (يونی ) بين دو گروه باردار باردار جزئی می باشد . هرچه مقدار ثابت دی الکتريک محيط کمتر باشد ، قدرت پيوند الکتروستاتيک بالاتر است ؛ به اين ترتيب در خلأ که مقدار ثابت دي الکتريک کمترين مقدار می باشد ، قدرت پيوند يونی درمقايسه با ساير محيط ها بالاتر است . درمحيط خلأ زمانی که دو بار مخالف با فاصله کمی درحد آنگستروم از هم جدا شده باشند ، انرژی پيوند يونی فوق با انرژی پيوند کووالانس قابل مقايسه است . زمانی که دو بار توسط محيط آبی از هم جدا شده باشند ، از آنجا که ثابت دی الکتريک محيط آبی 80 است ، نيروهای الکتروستاتيک در اين حالت خيلی ضعيف تر از حالتی هستند که فاصله بين دو بارالکتريکی را خلأ پر کرده باشد . به عبارت ديگر در محيط آبی انرژی الکتروستاتيک 100 بار ضعيف تر از انرژی پيوند کووالانس است . پيوند هيدروژنی : هر چند کل مولکول آب از نظر الکتريکی خنثی است ، الکترونها به طور نامتقارن در مولکول پراکنده شده اند . اتم اکسيژن در مولکول آب تمايل دارد که الکترونها را از هسته اتم هيدروژن به طرف خود بکشد ؛ در نتيجه بار خالص مثبت کمی در سمت اتم هيدروژن مولکول آب ايجاد می شود ؛ اين بار خالص مثبت کم و تجمع نسبی الکترونها در اطراف هسته اکسيژن (ايجاد بارخالص منفی اندک درسمت اکسيژن مولکول آب ) سبب به وجود آمدن خاصيت دوقطبی برای مولکول آب ايجاد می گردد . به اين ترتيب مولکولهای آب مجاور هم ، از طريق ارتباطهای ضعيف بين هسته الکترونگاتيو اکسيژن و الکتروپوزيتيو هيدروژن با هم ميانکش می کنند . اين ميانکشهای ضعيف که به واسطه به اشتراک گذاشته شدن الکترونهای اکسيژن يک مولکول با هيدروژن مولکول ديگر به وجود می آيند ، پيوندهای هيدروژنی ناميده می شوند . ميانکنشهای لاندن يا واندروالس : در اثر برهم خوردن موقت توزيع بار الکتريکی در مولکولها منجر به ايجاد ميانکنش جاذبه ضعيفی به نام لاندن می گردد .