Home

شباهت ساختاري ليپوزومها به غشاءهاي دولايه بيولوژيكي ليپوزومها را ه عنوان يك ناقل مناسب و ايده آل داروها در بدن معرفي مي كند . با ايجاد تغييرات در سطح ليپوزومها قادر خواهيم بود آنها را به سمت يك نوع سلول بخصوص هدايت كنيم . همانطور كه مي دانيم به كارگيري واد شيمي درماني با وجود اثراتي كه در از بين بردن سلولهاي تومور دارد ، سبب ايجاد  اثرات ناخواسته مضري بر روي بافتهاب غير سرطاني مي شود . به اين ترتيب با توضيحات فوق اگر بتوانيم مواد شيمي درماني را به صورت هدف دار به سمت سلول سرطاني منتقل كنيم

(بدون توضيع ماده شيمي درماني در بدن ) ، از بروز اثرات مضر مواد شيمي درماني در بدن جلوگيري خواهيم كرد و از طرفي امكان بالا بردن دوز داروي مورد استفاده وجود خواهد داشت . روشهاي متفاوتي براي هدف دار كردن ليپوزومها وجود دارد كه به ذكر مهمترين اين روشها مي پردازيم .

 1 ---- هدف دار كردن فيزيكي : در اين روش بافت هدف داراي خصوصياتي مي شود كه در يكسري شرايط فيزيكي دلخواه مواد ذخيره شده خود را آزاد مي كنند . دو نوع معمول اين روش مورد استفاده قرار مي گيرد .

 الف) روش هدف دار كردن حساس به دما : در اين روش طول زنجيره هاي هيدروفوب و بنابراين دماي ذوب زنجيره ها كنترل مي شود . اگر دماي ذوب زنجيره ها در بالاي دماي بدن قرار گيرد در اين صورت ليپوزومها به ندرت مواد ذخيره شده خود را در دماي طبيعي بدن آزاد مي كنند . حال اگر بافت هدف تا دمايي بالاتر از دماي ذب زنجيره ها ذوب شود مواد ذخيره شده در ليپوزوم در بافت هدف آزاد مي گردند .

ب) روش هدف دار كردن حساس به pH : بافتهاي عفوني يا توموري نسبت به بافتهاي طبيعي pH پايينتري دارند . بنابر اين با بكاريردن ليپوزومهاي حساس به pH مواد موجود در آنها در بافتهاي توموري و عفوني كه pH كمتري دارند آزاد مي شود .

2 ----- هدف دار كردن به واسطه اتصال ليگاند به سطح ليپوزوم : با اتصال يك ليگاند بخصوص به سطح ليپوزوم كه قادر است با گيرنده هاي سطح سلول هدف ميانكنش داشته باشد ، مواد موجود در ليپوزوم به بافت هدف هدايت مي شوند . ليگاندها يا از جنس آنتي بادي هستند و قادرند با آنتي ژن سطح سلولي واكنش نشان دهند ، يا از جنس گليكوليپيد هستند و يا گليكوپروتئيني مي باشند .